Waar een aperitief voor bedoeld is
Een aperitief is bedoeld om de eetlust op te wekken, en dat doet bitterheid. Bittere stoffen zetten de speekselklieren aan het werk en maken dat u zin krijgt in eten — precies het tegenovergestelde van een zoet drankje, dat juist vult.
Dat verklaart waarom de klassieke aperitieven allemaal bitter zijn: campari, aperol, vermout, en de kruidige likeuren daaromheen.
Het verklaart ook waarom een spritz licht in alcohol hoort te zijn. Hij komt vóór het eten, niet in plaats daarvan.
De verhouding 3:2:1
De gangbare spritz is drie delen mousserende wijn, twee delen bitter en één deel bruisend water. Dat laatste is geen vulmiddel: het maakt de drank lichter en voorkomt dat het te stroperig wordt.
Gebruik een droge prosecco. Een zoete mousserende wijn bij een zoete bitter geeft een drankje dat na twee slokken te veel is.
Vul een groot wijnglas met ijs, schenk dan de wijn, dan de bitter, dan het water. In die volgorde mengt het vanzelf en houdt u de bubbels vast.
Bitterder maken
Veel mensen vinden een aperol spritz aan de zoete kant. Dat is op te lossen zonder een ander recept te gaan zoeken: vervang een deel van de aperol door campari, of neem een droge vermout als derde ingrediënt.
Een scheut soda extra werkt ook, en een grote schil sinaasappel in plaats van een schijf. De schil geeft bittere olie af, de schijf vooral sap en dus zoet.
Wie het echt bitter wil, komt uiteindelijk uit bij de negroni sbagliato: campari, rode vermout en prosecco in gelijke delen. Dat is een spritz met de zoetheid eruit.
Let ook op de volgorde bij het inschenken. Wie de bitter als laatste toevoegt, krijgt een drankje dat onderin donker en bovenin bleek is, en dat blijft zo tenzij u roert — en roeren kost bubbels. De bitter na de wijn en vóór het water schenken lost dat op.
Alcoholvrij aperitief
Er zijn inmiddels alcoholvrije bitters die het karakter goed benaderen, juist omdat bij dit type drank de bitterheid het werk doet en niet de alcohol.
Combineer zo'n bitter met alcoholvrije mousserende wijn of gewoon met bruisend water en een scheut sinaasappelsap. Belangrijk is dat het niet zoeter wordt dan het origineel; dat is de valkuil van bijna elke alcoholvrije variant.
Een eenvoudige thuisversie zonder speciale flessen: bruisend water met een flinke scheut grapefruitsap, een paar druppels bitter en een schil sinaasappel. Fris, licht bitter, en het doet wat een aperitief hoort te doen.
Andere aperitieven dan spritz
De spritz is de bekendste maar niet de enige. Een glas droge vermout op ijs met een schil sinaasappel is in Zuid-Europa net zo gewoon, en is met vijftien procent alcohol lichter dan de meeste cocktails.
De americano — campari, rode vermout en soda — is de directe voorloper van de negroni en aanzienlijk minder zwaar. Voor wie een negroni te veel vindt, is dit vrijwel altijd het antwoord.
En er is de vermout tonic: droge vermout met tonic in plaats van gin. Fris, kruidig en met een alcoholpercentage dat rond dat van wijn ligt.
